Rozwój umysłowy dziecka w pierwszych latach życia cz. 21

Pierwsze myślenie jest zwykle fałszywe. Rozszerzające się doświadczenie prostuje coraz więcej fałszywość myślenia i wyprowadza je w końcu na prawdziwą drogę. Dziecko operuje zrazu tylko luźnymi wyobrażeniami. Aby zrozumieć świat, wypada mu te wyobrażenia ze sobą połączyć, a to połączenie sprawia ogromne trudności, które dziecko przezwycięża nieświadomie.

Dziecko rodzi się w rodzinie, ale składu rodziny nie rozumie. Widzi koło siebie kogoś, którego nazywa mamą, drugiego kogoś, którego nazywa tatą, dalej inną osobę, która dla niego jest Stasiem, jeszcze inną, która jest Zosią, prócz tego służbę. Chłopiec nieraz wyraża chęć ożenienia się z mamą albo z siostrą, dziewczynka podobne objawia życzenia.

Jednakże dziecko dość wcześnie dochodzi do jakiegoś ogólnego, ale niejasnego pojęcia co do związku tych osób między sobą, tj. czuje, że one składają całość, że przebywają razem, ale stosunek ich do siebie nie jest mu zrozumiałym. Zjawia się w rodzinie inna osoba, o której dziecko wie, że nie mieszka razem z jego zwykłem otoczeniem. Rodzice każą mu ją nazywać wujciem. Dziecko uogólnia to wyobrażenie i wnioskuje: osoba, nie należąca do bezpośredniego otoczenia jest wujciem. Przychodzi inna osoba, nie będąca z dzieckiem w pokrewieństwie: dziecko zastosowuje tu swój fałszywy wniosek i nazywa tę osobę także wujciem.

Comments

  1. Reklama:

    To Cię zaciekawi:

    doradztwo logistyczne warszawa
    doradztwo podatkowe w krakowie
    dostawa jedzenia praga poludnie
    dostawa wody do biura
    dostawa wody do firmy
    dozowniki celkowe
    drabiny zewnętrzne
    drewniane meble do kuchni
    Drewniane meble do restauracji
    druk folderów warszawa