Co to jest wychowanie cz. 14

Wychowanie za pomocą przykładu wyklucza wygodę, a wymaga konsekwentnego napięcia. Stąd pochodzi, że kobiety często nie są zdolne prowadzić wychowanie poza lata dziecięce, ponieważ, poza swym przeznaczeniem macierzyństwa, rzadko są zdolne do konsekwentnego postępowania i zachowania odpowiedniej powagi. Chłopiec dorastający chętnie nieraz słucha ojca, a dla matki ma raczej pobłażliwą uległość.

Na tym polega także między innymi wyższość nauki szkolnej nad domową, ponieważ wpływ osobistości nauczyciela w szkole jest więcej imponujący. Nauczyciel musi na mocy swego urzędu starać się występować w poprawnej roli i przez to może skuteczniej przykładem swoim działać na młodzież. Im mniej nauczyciel zużywa się wobec ucznia w codziennym pożyciu, tym większy jest jego wpływ w szkole.

Aby człowiek wychowujący działał skutecznie na dziecko, konieczną jest rzeczą, aby działał ze świadomością, że wychowuje. Poczucie świadomości uchroni go od niejednego błędu. Ponieważ każdy człowiek mimo woli może być przykładem, na którym się dziecko wzoruje, dlatego właściwie każdy powinien mieć tę świadomość. Że jednakże tak nie jest, dowodzi napomnienie Pisma św.: „Pamiętajcie, iż byście nie zgorszyli jednego z tych maluczkich”.