Co to jest wychowanie cz. 6

Stan ten nie objawia się w człowieku od razu. W miarę jak wypełnia się miara jego wychowania, odpycha on z wolna wpływy obce, zachowuje się wobec nich z niedowierzaniem, przyjmuje tylko to, co uważa za potrzebne.

Jest to znak, że wychowanie się kończy.

Jeżeli po dokończeniu wychowania możliwe są jeszcze jakieś wpływy na człowieka, pochodzące ze stosunków albo z oddziaływania silniejszych umysłów na słabsze, są one już niepochwytne, często przejściowe i przypadkowe. Wrażliwość na wpływ wychowawczy u rozmaitych umysłów trwa rozmaicie. W ogólności można powiedzieć, że im dłużej człowiek jest wrażliwy na wpływy wychowania, im dłużej więc pozostaje młodym, tym to dla niego jest korzystniej, bo tym więcej ma czasu do przyjmowania obcych wrażeń i z tym większym spokojem mogą się w nim obce wpływy przerobić na samodzielność. Ludzie zbyt rychło dojrzewający nie zawsze są najlepsi.

Tak więc wychowanie człowieka przypada na jego wiek dziecięcy. Wychowuje się niedorosłych, których należy jak najdłużej utrzymać we wrażliwości wychowawczej. Ale jest jeszcze inny powód, dlaczego wychowanie przypada na wiek dziecięcy i młodzieńczy. Powodem troski o wychowanie dzieci jest uczucie litości.

To Cię zainteresuje:

– instalacja monitoringu rybnik
– Kontenerowy wywóz odpadów
– kruszywo Poznań
– Poznań- kruszywo