Co to jest wychowanie cz. 8

Określiwszy w ten sposób przedmiot wychowawczy, wypada się z kolei rzeczy zastanowić nad podmiotem wychowawczym, czyli odpowiedzieć na pytanie: kto albo co wychowuje?

Nieraz słyszymy porównanie pracy wychowawczej z pracą artysty, wykuwającego posąg z marmuru. Porównanie to, na pozór tak prawdziwe, jest jednakże ze względu na wychowujący podmiot zupełnie fałszywe. Artysta bowiem może z łomem marmuru, z którego ma powstać dzieło sztuki, zamknąć się w swej pracowni i byleby materiał był odpowiedni, może stworzyć dzieło takie, jakiego ideał istnieje w jego wyobraźni. Wynik będzie zależał od jego artystycznego uzdolnienia.

Ale tego uczynić nie może wychowanie! Wychowawca nie może zamknąć swego wychowanka, nie może trzymać go zdała od świata zewnętrznego, aby wyłącznie na niego wpływać, boć on właśnie ma zrozumieć otoczenie, ma się dostroić do świata, do którego niebawem ma wstąpić.

Nawet Rousseau, kierując wychowaniem swego pupila podług swego wyłącznego pomysłu, nie zamknął Emila przed światem, ale tylko usunął się z nim na wieś, woląc raczej z naturą niż z ludźmi dzielić wpływ wychowawczy.

To Cię zainteresuje:

– Autolaweta Warszawa
– biuro tłumaczeń ruda śląska
– dekoracje na wieczór panieński